Heel natuurlijk zijn

Van William Blake

Eens was ik op een vriend heel kwaad.
Ik kwam er toch mee voor de draad,
en maakte een einde aan de haat.
Eens was ik op een vijand kwaad.
Ik kwam er niet mee voor de draad.
Hoe wies en groeide toen mijn haat!
Toen welde uit mijn bang gemoed
Bij dag en nacht een tranenvloed,
waarmee ik deze plant begoot.
En zie, hij werd ontzettend groot.
Ik koesterde hem aan mijn zij met lieve lach, bedotterij.
Hij groeide voort met staag gezwoeg,
tot hij een fraaie appel droeg.
Mijn vijand zag de heldere glans
en dacht verheugt : Hier ligt mijn kans!
Hij sloop de tuin in onverwacht.
Hij kwam in het holst van de nacht.
Des morgens ligt - o vreugde groot -
Onder de boom mijn vijand - dood!